12 lat jego życia, 10 lat wiernej służby, 2 lata schroniskowej samotni i... 1 oczko.
Skóra cierpnie, gdy się pomyśli, że to biedne stworzenie, nie mając wyjścia/wyboru, mogło tylko biernie poddawać się temu, co przynosił kolejny dzień.
Z chwilą zamknięcia zakładu nikt, zupełnie nikt, nie przejął się tym, gdzie podzieje się Rudzik. Odchodzący pracownicy zabierali swoje rzeczy, po raz ostatni zamykali za sobą drzwi, nikt nie obdarzył łaskawym spojrzeniem czterołapnego etatowca. Wyszli, pozostawiając go za ścianą niepamięci. Był ważny, a raczej dostatecznie ważny, kiedy odgrywał swoją rolę. Rudzik jest psem nieufnym, zachowującym dystans. W schroniskowych warunkach nie ma sposobności, by ten stan rzeczy zmienił się. Błagamy o podarowanie Rudzikowi szansy na normalność! W nowej, a podobnej do utraconej roli odnajdzie się idealnie. Czas, wyrozumiałość i
czułość sprawią, że zacznie się otwierać. Godny polecenia do domu z ogródkiem (jako ewentualny
towarzysz suczek) zdrowy (zaszczepiony, odrobaczony), nie wiadomo w jakich okolicznościach okaleczony, swym jedynym, czujnym oczkiem
wypatruje pana, za którym warto będzie podążyć. Jakie to smutne, że ów pan się nie pojawia, a on czeka, karmiąc się odgrzewaną w myślach przeszłością i
marzeniami, by znów poczuć się potrzebnym.
kontakt pod numerami 0-501258303 i
0-502385252 lub drogą mailową, pisząc na adres azyl@psianiol.org.pl